woensdag 17 februari 2016

Fricandon met kriekskes

Vandaag was ik wat aan het rommelen in mijn boekenkast en daar kwam mijn allereerste veganistisch kookboek tegen: La Dolce Vegan. Ik heb er eerlijk gezegd nog niet veel uit klaargemaakt, want vaak had ik één of meerder van de ingrediënten niet in huis als ik in iets interesse had, toen ik het jaren geleden aankocht.

Maar nu ben ik aan het opruimen en ontrommelen en moest ik beslissen of het boek al dan niet mag blijven in de kast en ik zou het toch wel sneu vinden om het weg te doen. Maar houden en niets mee doen is ook geen optie, dus sloeg ik het open.
Bij het doorbladeren vond ik een recept voor Meatloaf (fricandon dus) dat ik wel eens wou uitproberen en ik ging aan de slag.
Hieronder vind je niet helemaal het recept zoals het in het boek staat, want sommige dingen heb ik niet in huis.  Er zo bv Worcestershire sauce in moeten en walnoten, maar zonder lukt het dus ook prima. En op het einde zou je het hele geval nog eens moeten insmeren met ketchup, waarna nog 10min af te bakken. Je mag me ouderwets noemen, maar daar lijk ik toch geen fan van te zijn.

Soit, hier mijn vrije interpretatie!

Nodig:
5 hamburgers (ik gebruikte veggie hamburgers uit diepvries colruyt), ontdooid en fijngehakt.
1 ajuin, in kleine stukjes
1 wortel, fijn geraspt
1 teentje knoflook
een handje cashewnoten en pompoenpitten, fijngehakt.
een eetlepel sojasaus
een eetlepel mosterd
een eetlepen tahini
een theelepel vers gemalen zwarte peper
een half zakje bio pizza- schmelz van Wilmersburger (= vegan geraspte kaas)
een flinke scheut paneermeel (kan ook met gewoon brood natuurlijk!)
3 lepels edelgistvlokken
een eetlepel oregano
2 keer een eetlepel olijfolie

Ajuin en wortel en look opstoven in de eerste eetlepel olijfolie tot de ui glazig is.
Daarna gewoon alle andere ingrediënten in een kom doen, heel goed mengen en kneden en in een ingevette ovenschaal 30min bakken op 180 graden.

Intussen nam ik een pot met krieken, warmde die op en toen het sap kookte, bond ik die in met maÎszetmeel opgelost in water.

Ons avondmaal was voor mij puur jeugdsentiment, ik at dit vroeger zo graag....!
De kinderen vonden het ook heel lekker, al hebben ze bij mijn weten geen referentiepunt wat fricandon betreft.
Het is niet 100% zoals ik het gewoon ben/was van vroeger, maar wel heel lekker.
Ik heb nog wat over en ik kijk er al naar uit om het morgen bij de lunch op mijn werk koud op te eten.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen